نوشته شده در تاريخ 1393/2/9 توسط اعضای انجمن ادبی بخش شبانکاره | نسخه قابل چاپ | تعداد بازدید 21 بار | اشتراک گذاری : ![]()
روزی یار با من گفت روی شن ها
دیده را واکن چشم بسوی آینه ها
من کنار ساحل تنهایم
میروم،آرام بی پروا گونه ی چل چله ها
میگشایم دفتر شعرم را
تا بنویسم درد،اندوه سری غمناک ها
مرغ برپایم به سیخ شعله ام
خانم خرمدل
من درختم
گر چه بی سرم،اما
ریشه هایم هنوز پابرجاست
سبز می شوم
درون هر رگم
میوه های سفید آزادی
خانم انصاری به این مطلب امتیاز بدهید: 1 2 3 4 5
موضوعات مرتبط با این مطلب :
دیده را واکن چشم بسوی آینه ها
من کنار ساحل تنهایم
میروم،آرام بی پروا گونه ی چل چله ها
میگشایم دفتر شعرم را
تا بنویسم درد،اندوه سری غمناک ها
مرغ برپایم به سیخ شعله ام
پا نمی گیرد ز من فارغ گشته ای اندیشه ها
شعر هایم کاه شد
سرخوش شعرم های و هویی آورهاخانم خرمدل
من درختم
گر چه بی سرم،اما
ریشه هایم هنوز پابرجاست
سبز می شوم
درون هر رگم
میوه های سفید آزادی
خانم انصاری به این مطلب امتیاز بدهید:
موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
برچسب ها: